Vanaf jongs af aan ben ik opgegroeid alleen door mijn moeder.Toen mijn moeder 3 maanden zwanger van mij was , was mijn naar marokko gegaan en kwam helaas getrouwd terug met een andere vrouw.
Verder in mijn leven heb ik nooit echt contact met hem gehad.Ik heb het wel vaak geprobeerd maar helaas hij wil niet of hij mag het niet van zijn 3e vrouw.
Mijn moeder was emotioneel nooit open tegen over mij ik weet niet veel over haar en haar verleden met mijn vader en dergelijke tot mijn grootste spijt weet ik helemaal niks.Blijkbaar ben ik daardoor nu heel erg door de war geraakt dat ik niet meer weet wie ik ben.
Toen ik 14 jaar was ( jaaaa ik weet heeel erg jong) was ik heel erg verliefd geworden op een jongen die 2 jaar ouder dan mij was..Dit was mijn eerste ervaring om in een slechte relatie te zitten...ik heb 4 jaar met hem in een relatie gezeten tot mijn 18e.In die 4 jaar tijd werd ik geestelijk verwaarloosd en lichaamlijk mishandeldt..Ik kwam wel bijna elke dag thuis met blauwe plekken.Ik mocht niet uitgaan geen vrienden en vooral geen vriendinnen hebben.Het enige wat ik mocht doen is thuis zitten andersss....was het klappen krijgen...Ik was jong dom en naief ik geloofde in eeuwige ware liefde en met grote spijt heb ik op mijn 17e zijn naam getattooerd heel dom ik weet maar ja toen geloofde ik in zijn praatjes dat ik zijn alles was.En dat hij dan zou veranderen en mij niet meer zou slaan als dergelijke....
Op mijn 16e heb ik aangifte tegen hem gedaan...En hij was ook voor al zijn delicten opgepakt...Maar toch wist hij mij zo te manipuleren dat toen hij in de bajes zat dat ik toch bij hem terug kwam en ook zijn naam had gezet.....
In 2005 raakte het defenitief over tussen ons 2...
Ik woonde toen nog thuis bij mijn moeder. Mijn moeder had een relatie met de buurman die later een psychophaat bleek te zijn..Hij was erger dan mijn ex vriendje hij sloeg en mishandelde geestelijk ook en lichaamlijk elke dag mijn moeder en ik was er de dupe van..Ze reageerde het helaas elke dag op mij af...In die periode leerde ik mijn nieuwe vriend kennen...
Ook hij was 2 jaar ouder dan mij en heel erg dominant bezitterig en had hele erge losse handjes...Al gauw had hij mij in zijn macht hij zag blijkbaar hoe zwak ik was in de liefde en ook vooral door de problemen thuis tussen mij me moeder en haar vriend....
Ik raakte al gauw zwanger van hem. Ik heb het onder dwang (dat wist ik toen niet) weg moeten halen..Voor mijn gevoel nu heb ik helemaal geen eigen keus gemaakt.Me moeder kon me wel doodschieten toen ze hoorde dat haar 18e jarige dochter zwanger was en van haar moest ik het weg halen..
Mijn vriend was in die tijd me zo aan het brainwashen dat ik het ook door hem weg haalde.hij had verhalen je haalt het weg anders krijg ik problemen met mijn ouders en mijn familie en mijn familie krijg je op je dak....Mmmm leuk...Ik voelde me zo gelukkig en blij toen ik hoorde dat ik zwanger was ik voelde me zo bijzonder en vol geluk...en dat was binnen een paar uur weg gehaald.....
Ff terug naar het moment dat ik hem ontmoete...Hij zocht een auto van zijn vriend en d8 dat zijn auto bij mij was...waarom ze dat d8en wist ik ook niet nu nog steeds...Toen ik hem zag waren mijn eerste gedachten pooier in een pooier bak en shit had ik maar geluisterd naar mijn gevoel
...Ik vond hem eigenlijk helemaal niet leuk knap en was ook niet verliefd op hem...Ik was eigenlijk nog in een emotionele gevecht om mijn ex...maar hij had me al snel met zijn gladde praatjes in zijn zak...
Ik weet wat jullie nu denken nu jullie dit lezen pooier in een pooier bak....Maar nee gelukkig heb ik nog nooit voor hem gewerkt en ja hij was een pooier alleen helaas kwam ik daar een jaar later achter toen ik al heel veel van hem hield..
Maar nu weer ff terug naar de tijd dat ik zwanger was...Ik had het weg gehaald....het is een afstandelijk woord maar ik heb mijn eigen vlees en bloed vermoord ik weet het ik was dom jong en naief en geloofde iedereen.Elke dag haat ik me zelf ook om die keuze die ik niet heb gemaakt maar misschien is het wel beter zo...Wie weet..
De relatie tussen mijn moeder en haar vriend werd zo heftig dat hij op een gegeven moment ook mij bedreigde met de dood ik heb hier van aangifte gedaan en hij heeft hier ook maar helaas echt nederland he 2 maanden voor vast gezeten.Na 2 maanden dat hij weer vrij kwam zat hij al weer gezellig met mijn moeder bij ons thuis op de bank koffie te drinken...Ik voelde me eigen verrade door mijn eigen moeder....Ik was boos en ik liet het haar ook weten dat ik het er niet mee eens was dat ze weer met hem ging.ik kreeg van haar te horen dat het haar leven was en dat ik me niet mee mocht bemoeien tenslotte zij was de ouder en ik was het kind....Mmm echt typische reactie...
Door die ruzie voelde ik me eigenlijk uit huis geschopt...Het was mijn vriend zijn kans om mij in zijn macht te hebben.
Ik ben toen bij hem in getrokken...Ff tussen door hij was van marokkaanse afkomst en kwam uit een gezin van 13 kinderen... Ja je leest het goed haha..
Op het begin van onze relatie wist ik helemaal niet wie hij was of wat hij deed in zijn dagelijkse leven ik kreeg vaak te horen als ik aan hem vroeg wat ben je aan het doen dan kreeg ik als antwoord ik ben bezig en als ik vroeg met wat was het met bezig zijn mmmmm.....
Na 3 maanden wist ik wat hij deed hij was een wiet kweeker toen ik zijn wiet hokken had gezien vertelde hij mij al gauw dat hij mij niet los zou laten omdat ik nu wist hoe hij aan zijn geld kwam...
Ik voelde me vast ik kon nergens heen en had eigenlijk niemand meer want van hem mocht ik ook met niemand omgaan alleen maar met hem...
Blijkbaar was ik zon relatie zo gewend dat ik meteen weer in die rol kwam die vertrouwd was en die ik kende ook al was het vertrouwde niet goed...
Toen ik bij hem woonde werd ik zwaar verwaarloosd ik leefde in al zijn smerige hokken werd ondervoed en leefde zowat kaal in de rimboe me kleding stonken altijd naar de stinkende wiet en zat altijd onder de aarde...Als ontbijt kreeg ik vaak patat van de snackbar bah!..Vaak was ik het er niet mee eens maar hij brainwasde mij zo erg dat ik zijn vrouwtje was en dat ik het moest accepteren wat ik voor hem moest doen als vrouw zijnde....Ook al wou ik het niet ik ging er toch in mee...Ik geloofde alles wat hij zei dat ik betaald zou krijgen voor zijn werk en voor het wonen in zijn hokken...Nu zie ik pas dat hij mij daar als waakhond heeft gebruikt...
Ik was heel zorgzaam in de relatie ik kookte maakte schoon en deed alles wat hij van mij verwachte eigenlijk deed ik de dingen die ik van hem verwachten....
Ik had altijd hoop dat hij zou veranderen in de jongen waarvan ik wou dat hij voor mij zou zijn want dat had ik tenslotte ook voor hem gedaan! In alle tijden ging hij vreemd voor mijn gevoel...
Ik moest tegen over hem heel open zijn ik moest hem alles vertellen al mijn geheimen en alles wat ik deed of had gedaan en dat deed ik ook....Waar hij later op misbruik van maakte...Hij integen stelling vertelde mij niks ik wist nooit waar hij was ik wist niet wat hij deed of met wie hij was....Ik zat eigenlijk voor 2 jaar lang alleen thuis radeloos op hem te wachten wanneer hij op tijd thuis zou komen voor mij thuis en wanneer hij nou zou gaan veranderen hij had het ook zo vaak beloofd en de 1e paar dagen ging het goed maar dan veranderde hij weer....
Ik moest ook al mijn bonnetjes laten zien als ik bij een winkel was geweest om het te bewijzen dat ik daar echt wat geweest erg he!
Ik mocht nooit in zijn telefoon kijken en dat maakte mij ook gek zelf had ik totaal geen privecey en moest ik tegen over hem open boek spelen...:S
elke dag beloofde hij mij dat ik zo dadelijk of morgen in zijn telefoon mocht kijken en elke dag weer geloofde ik het ,waarom???Ik had hoop ik had een beeld van onze liefde die er niet was en die er ook nooit zou zijn...en ik zag of ik wilde de realiteit niet zien
Ik wist dat hij niet goed voor me was en dat hij nooit zou veranderen en dat hij mij elke dag bedroog maar toch beweezde ik mezelf tegen over hem dat ik een goede vrouw kon zijn en dat ik al zijn pijn wat hij mij aandeed niet waar was..Ik wou dat hij dat ooit zou inzien maar dat zag hij helaas nooit.....
Toen ik voor de 2e keer zwanger van hem raakte had hij mij heel erg verwaarloosd hij sloeg mij en liet mij thuis alleen zonder eten drinken of geld en met de deur opslot zodat ik geen kant op kon gaan...
Hij had alles geregeld voor de kliniek en bij de kliniek zelf durfde ik niet te zeggen tegen de mensen die daar werkte dat ik het niet weg wou laten halen maar hij had mij zo in zijn macht dat ik echt angstig en bang voor hem was...Nadat ik uit de narcose kwam was hij verdwenen hij was gewoon weg gegaan en had mij 2 uur lang in de maand december buiten op straat gelaten geen geld geen huis geen telefoon en heel de dag niks gegeten...na 2 uur kwam hij mij ophalen met zijn vriend....Hij had mij toen 3 uur lang laten stikken opgesloten in een auto...
toch hield ik me mond dicht en liet het allemal over me heen komen
Ik had het zo vaak uitgemaakt maar hij wist mijn zwakte en met zijn praatjes had hij mij zo gemanupileerd dat ik alles geloofde en hem weer terug nam.Hij had zogenaamd spijt van alles...
ik ben vanaf dat moment een jaar verder gegaan en stopte al mijn verdriet en gevoelens als het ware weg.Ik liet ze niet zien en merke ik accepteerde maar alles omdat hij mij dat zo had aangeleerd
in die jaar tijd vroeg hij mij ook ten huwelijk hij beloofde dat hij zou veranderen en ik geloofde hem hij zei kom naar marokko toe en ik stel je voor aan me ouders hehe d8 ik eindelijk is mijn wens en hoop uitgekomen....toen ik in marokko aankwam zag ik al gauw zijn ouders en verbleef bij hun thuis...Maar geen bruiloft en geen verlovings feest kwam er...Toen was hij ook een keer zijn telefoon vergeten thuis toen hij weg ging en er werd gebelt ik nam uit nieuwsgierig op en aan de andere lijn was een meisje dat zijn vriendin bleek te zijn.Zijn andere vriendin in nederland.....
Ik was erg boos en verdrietig toen ik dit hoorde maar hij wist zo het rolletje om te draaien dat ik me schuldig voelde dat ik de telefoon had opgenomen....
toen ik terug kwam van nl zei hij dat het uit was maar ik mocht nog steeds niet bij hem weg gaan hij had mij nog steeds in zijn macht en diep van binnen durfde ik ook denk ik niet omdat ik me zelf geen raad wist hoe ik verder moest leven zonder hem...Dit heb ik een jaar zo vol gehouden...
In januari 2008 is werd hij gelukkig op gepakt door de politie en zit nog steeds vast helaas komt hij binnenkort vrij en ik heb zon sterk gevoel dat hij mij komt opzoeken..
De dag dat hij werd opgepakt was ik zwaar ingestort ik was heel angstig bang voor alles bang voor me zelf en heel erg door de war .Niet meer weten wie ik ben, last van duizeligheid,bang voor de wereld en angst voor mezelf...Ik loop hier al een jaar mee..Ik weet ook niet hoe ik alles moet verwerken bij het ggz werd mij verteld dat ik niet over het verleden mocht praten anders bleef ik er in hangen terwijl het mij nog steeds heel erg dwars zit.
Het verleden zit mij heel erg dwars en weet me echt geen raad hoe ik alles moet verwerken en hoe ik het los moet laten..misschien dat 1 van jullie een idee voor mij heeft?
Me ex stuurd nog steeds brieven maar ik reageer absoluut niet terug!De strijd tussen hem en mij is over het is voorbij maar nog niet achter de rug..Ik heb het nu nog heel erg moeilijk al een jaar lang en ik vraag me vaak af wanneer gaat het nou over want ik wil me weer vrij kunnen voelen en gaan leven!Ik voel me al een jaar lang leeg van binnen en dat is echt een naar gevoel..ik vraag me ook vaak af is dit mijn leven ben ik het dan niet meer waard om van gehouden te worden....Kan iemand mij misschien helpen of tips kwa verwerking helpen leren loslaten ofzo....
Ik zou graag jullie reactie willen weten of jullie zich ergens in herkennen ik weet het is lang verhaal sorry maar me vingers vlogen zowat over het toetsenbord heen en het luchte wel op..Ik heb vaak ook het gevoel alsof ik de enige ben in de wereld
Nou ik hoop dat iemand reageert ook al is het er maar 1tje dan zou ik al gelukkig zijn
Groetjes,