Ben een 36-jarige vrouw met een rits aan teleurstellende ervaringen mbt mannen achter de rug en ben er nu sinds een tijdje achter dat het voor een groot deel aan mezelf ligt. Te weinig mijn grenzen aangeven, teveel overhebben voor diegene terwijl al lang duidelijk is dat gevoelens niet wederzijds zijn en zo kan ik nog wel een legio voorbeelden opnoemen. Ben opgegroeid in een gezin waarbij mijn vader een tiran was thuis, was vaak weg voor zaken maar als hij thuis was dan was het een rotsfeer, m.n. mijn moeder en mijn oudste broer hebben het moeten ontgelden en ik zat als klein meisje op mijn kamer om de situatie te proberen te ontlopen, checkte 's nachts weleens of m'n moeder nog ademde, creeerde mijn eigen eenzame wereldje waarbij ik mijn problemen wegat. En nu, band met mijn vader is ver te zoeken, hij is milder geworden in de loop van de jaren maar is alleen geinteresseerd in zijn eigen dingen en ik ben nog steeds kwaad, kwaad op het feit dat hij bij ons littekens heeft achtergelaten en m'n moeder waardeloos heeft behandeld.
Ben er sinds kort achtergekomen dat hoe ik omga met mannen te linken is aan vroeger en contact met mijn vader. Ben 36, en ik wil wat van m'n leven maken, wil een goeie man tegenkomen maar weet niet hoe. Ben in therapie maar nog te kort om resultaat te zien maar ik blijf doorgaan, ik wil dit niet meer....
Heb sinds een jaar contact met iemand met bindingsangst, een man waarvan het contact altijd van hem komt (dagelijkse e-mails, smsjes) en ook om af te spreken. Maar hij ziet mij zo niet maar het is allemaal te tegenstrijdig en ik heb het lef niet om ermee op te houden, doe alsof ik het prima vind maar voel me altijd leeg als ik of hij weer naar huis gaat omdat er verder niets is, realiseer me dat hij misbruikt maakt van mijn gevoelens en ik laat het toe.
Probeer hier een beetje steun te vinden en een schop onder m'n kont te krijgen omdat ik dat zelf moeilijk kan, met veel andere dingen wel maar als het op mannen aankomt dan lijk ik wel een compleet ander persoon.
Nieuw hier en wil even mijn verhaal kwijt
Hallo Vlinder,
Ik raad je aan het boek 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood te lezen (als je dit nog niet gedaan hebt), dan kun je kijken of je je herkent in deze problematiek, en je zult er veel inzicht door krijgen waar deze problemen vandaan komen. Er staat ook een heel goed stappenplan in om deze problemen te overwinnen.
Groeten, Anna
Ik raad je aan het boek 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood te lezen (als je dit nog niet gedaan hebt), dan kun je kijken of je je herkent in deze problematiek, en je zult er veel inzicht door krijgen waar deze problemen vandaan komen. Er staat ook een heel goed stappenplan in om deze problemen te overwinnen.
Groeten, Anna
Goed dat je gemotiveerd bent Vlinder, want het in praktijk brengen is niet iets wat je een-twee-drie kunt. Het is in mijn ogen een leerproces waar je van nu af aan iedere dag opnieuw bewust voor moet kiezen en je voor inzetten, voor de rest van je leven. Het is het beste en mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven.
Groetjes, Anna
Groetjes, Anna