Hallo allemaal,
terug van weggeweest. Ik ben geen trouwe bezoeker, maar de jarenlange relatieverslaving blijft zich regelmatig opdoemen.
Ik ben op allerlei fronten met mezelf bezig geweest. Heel nuttig.
Ik kom steeds dichter bij mezelf heb ik het gevoel. En dat is aan een kant heel prettig, maar aan de andere kant zie ik ook de maskers die ik heb opgehad. Zonder dat ik daar erg in had. Ai ai.
Wat een lagen heb ik over mezelf geweven.
Er dringt zich nu duidelijk op dat ik niet om kan gaan met liefde.
Hele aardige mensen, waar ik juist zo'n behoefte aan heb, laat ik lopen. De vriendinnen die ik had zie ik nu pas de enorme oppervlakkigheid en kilheid van. Waarschijnlijk een spiegel van mezelf. En ik maar denken dat ik wel de liefde en diepgang in me had.....
Enfin, ik heb nog steeds te maken met het feit dat ik er vaak, maar gelukkig minder dan voorheen, niet tegen kan als er een onpretttige sfeer hangt. In gezelschap, of in contact met mijn zoon.
De neiging om alle verantwoordelijkheid op mij te nemen hiervoor is erg groot.
Maar.......er is verandering gaande.
Ik ging vanavond b.v. naar boven zonder weer een sfeerverbeterende opmerking te maken. Ik voel me daar sterk onder.
Maar zie ook des te meer onder welk juk ik mijn hele leven heb geleefd.
Zo , ik had even de behoefte van me te laten horen.
Dag allemaal, dag Anna.